بیشتر خطاهای مدار از محاسبه نیست؛ از دیدن اشتباه گره‌ها و اتصال‌هاست. بازطراحی مدار با حفظ گره‌ها، مهم‌ترین مهارتی است که باید تمرین کنی.

اول گره‌ها را پیدا کن

تمام نقاطی که با سیم ایده‌آل و بدون المان به هم وصل‌اند یک پتانسیل دارند. آن‌ها را با یک حرف نام‌گذاری کن؛ شکل هندسی سیم اهمیتی ندارد.

  • مقاومت‌های موازی دو سر مشترک دارند.
  • در اتصال سری، گره میانی انشعاب دیگری ندارد.
  • آمپرسنج ایده‌آل سیم و ولت‌سنج ایده‌آل مدار باز است.

مدار را دوباره بکش

پس از نام‌گذاری گره‌ها، عناصر را بین همان گره‌ها روی یک طرح ساده قرار بده. این بازطراحی باید اتصال‌ها را حفظ کند؛ نه ظاهر مدار را.

از بیرونی‌ترین یا واضح‌ترین ترکیب سری و موازی شروع کن و هر مرحله مقدار معادل را روی شکل تازه بنویس.

کنترل جواب

مقاومت معادل یک ترکیب موازی باید از کوچک‌ترین مقاومت شاخه‌ها کمتر باشد. همچنین جمع جریان شاخه‌ها باید با جریان ورودی گره برابر شود. این دو کنترل سریع بسیاری از پاسخ‌های غلط را حذف می‌کنند.

جمع‌بندی

به‌جای زیادکردن تعداد فرمول‌ها، ارتباط‌ها را ببین و برای هر تست یک مسیر حل روشن بساز. تحلیل دقیق چند تست، از حل پراکنده ده‌ها تست ارزشمندتر است.